mrt 122013
 

De laatste tijd kom ik nogal eens mensen tegen die problemen hebben waar ze maar niet uit komen. Ze hebben wel werk, maar heel onzeker, voor hoe lang nog en op welk niveau? Ze hebben wel een (zakelijke) partner maar hebben veel onenigheid. Ze willen verhuizen, maar krijgen hun huis niet verkocht. Kortom ze kunnen hun problemen niet meer creatief oplossen en zijn verre van gelukkig. Ik zie sommigen zelfs steeds ongelukkiger worden.

Het doet me denken aan een uitspraak van Neale Donald Walsh, die zegt:

Elke beslissing die je neemt – ja elke – is niet een beslissing over wat je moet doen. Het is een beslissing over wie je bent. Als je dat door hebt, verandert alles. Je gaat op een andere manier naar jezelf en naar je omgeving kijken. Elke gebeurtenis, omstandigheid of situatie wordt plotseling een kans, een gelegenheid om te doen waarvoor je er bent.

We hebben allemaal wel eens het gevoel dat we op een bepaald punt vastzitten: in je loopbaan,  je werk of privé. Dan heb je niet helder welke beslissing je zou moeten nemen. Die onduidelijkheid kan pijnlijk zijn en frustrerend en maakt je danig van streek.

Het probleem waar je dan voor staat is de vraag: Hoe kom ik over mijn dode punt heen als ik niet helder heb wat mijn eerstvolgende stap moet zijn? En ja, dat gebrek aan helderheid kan heel wat spanningen teweeg brengen.
Daar komt nog bij dat dit soort spanning alleen maar olie op het vuur is omdat het precies het tegenovergestelde is van de fysieke conditie die je zou moeten ervaren: een gevoel van geluk en tevredenheid. Je kunt gewoon niet verder zonder eerst aandacht te besteden aan je spanningen.

En dan ga je naar het strand of naar het bos, en je voelt wat je voelt: je bent gespannen, je zit vast en bent gewoon ongelukkig – en je weet dat je iets moet DOEN. Maar wat?

Wat is het antwoord? Gelukkig zijn vereist van je dat je helder kunt zien wat er is en waar je op uit bent. Deze helderheid over je doel is bepalend voor de hoeveelheid levensenergie waar je over kunt beschikken. Weten wat je wilt geeft je de energie om er achteraan te gaan. Terwijl niet weten wat je wilt je energie uitput, je een gespannen gevoel geeft en je ongelukkig maakt.
Diep van binnen, op intuïtief niveau weet je dat al lang.

De vraag is dus: Wat kun je doen als je gespannen bent en helderheid mist? Wat zijn je opties?

Als je bang bent dat je de verkeerde keus maakt, kun je wachten en hopen op de nodige helderheid. Of je kunt proberen om in je hoofd je opties helemaal te doordenken.

Eén manier om hardnekkige besluiteloosheid de baas te worden is gewoon een keus te maken uit al je mogelijke oplossingen. Of je er zeker van bent dat je de juiste keus maakt, doet dan niet ter zake. Je zet gewoon een kleine stap in de richting die het beste lijkt te zijn, ondanks je twijfel of verwarring. Alleen al het nemen van die beslissing zal je helpen de spanning te verminderen en je dichter bij een geluksgevoel brengen.

Er schuilt een grote kracht in handelen, in actie. Beweging in welke richting dan ook maakt je hoofd los van het cement van besluiteloosheid – en het geeft nieuwe informatie en ervaringen. Actie zorgt voor golven van energie en verandering. En aangezien het leven volstrekt onvoorspelbaar is, weet je nooit hoe jouw situatie zal veranderen als je eenmaal wat actie-energie in beweging zet.

Het probleem waar veel mensen tegenaan lopen is echter: Kan ik het aan om in actie te komen zonder te weten of het de juiste of de beste actie is? Op die vraag kun je alleen zelf het antwoord geven.
Wat ik in mijn eigen achtbaan van het leven heb geleerd is: luisteren naar mijn intuïtie en het antwoord dat ik krijg zo goed mogelijk in evenwicht brengen met mijn precieze, rationele analyse van de situatie waar ik voor sta. En dan kom ik in actie!

Nu ben jij aan zet! Zelfs als je de verkeerde keus maakt, dan nog zul je tenminste een beetje actie-energie opwekken en loskomen van het pijnlijke, geestdodende cement van besluiteloosheid.

Mocht het – ondanks alles – niet in je eentje lukken om in actie te komen, kunnen we samen kijken wat ik voor je kan doen.

feb 122013
 

Afgelopen zomer overleed Stephen Covey, voor velen een ware ‘goeroe’ op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Hij heeft veel waardevolle inzichten achtergelaten en bijna elke coach maakt daar op een of andere manier wel gebruik van. Als eerbetoon aan zijn bijdrage aan dit werkveld gaat het deze keer over een boek van zijn hand, dat ik vorig jaar las: “Het derde alternatief’. Daarin beschrijft hij hoe je in een gesprek de meest ingewikkelde problemen oplost.

Laten we een voorbeeld uit het boek nemen, waarin twee mensen een verschillend doel hebben in een gesprek. [dit is maar een voorbeeld, bedenk gerust zelf andere personen van wie de belangen tegenstrijdig zijn]

Stel jij bent teamleider met een krap budget en een medewerker komt naar je toe omdat hij ontevreden is over zijn salaris. Een typische conflictsituatie met de nodige emoties. Je medewerker is onzeker en zenuwachtig, maar ook bescheiden, boos en moedig. En jij voelt je wellicht wat ongemakkelijk en bent verrast, geïrriteerd, bezorgd en afwijzend.

Door alle emoties en misschien ook doordat je ego opspeelt zie je misschien maar twee opties om te reageren op je medewerker: vluchten of vechten. Als je vlucht, geef je je over en je medewerker krijgt wat hij wil. Hij is daar blij mee, jij niet.
Vechten kun je op verschillende manieren doen. Je kunt bijvoorbeeld:

  • je medewerker kleineren (“je krijgt evenveel betaald als de anderen”)
  • je waardering uitspreken zonder gevolgen (“je bent geweldig, maar je krijgt niks extra’s”)
  • de strijd aangaan (“ík heb nooit om opslag hoeven vragen, dat werd me altijd aangeboden”)
  • een compromis sluiten (“ik kan je geen opslag geven, maar op vrijdag mag je eerder weg”)

Bij ‘vechten’ is tenminste één van de twee niet blij met het resultaat, maar meestal ben je allebei niet blij.

Er is nog een derde alternatief: geen van beide doen, dus niet vluchten en niet vechten. Je kunt namelijk ook nog zoeken naar iets beters: een oplossing waar je medeweker blij van wordt en die tegelijk van grote waarde is voor de organisatie. Zou dat geen mooi resultaat zijn?

“Ja, natuurlijk, maar dat werkt niet.” hoor ik je denken. En dan heb je een beetje gelijk want in de praktijk is het niet makkelijk. Maar het is wel te doen. De vraag is natuurlijk hoe. Hoe bereik je dat soort synergie?

Covey geeft daar uitvoerig antwoord op en voor de volledige versie kan ik je zijn boek ‘Het derde alternatief’ dan ook van harte aanbevelen (wees gerust, ik heb daar geen aandelen in ☺).
Hieronder een verkorte versie.

Synergie bereik je door echt naar je medewerker te luisteren. In een conflictsituatie zoals in het voorbeeld, is dat lastig, want dan zitten je emoties in de weg. Je hebt immers een eigen standpunt dat je niet wilt opgeven. Terwijl je medewerker nog aan het woord is, zit je daarom alvast te bedenken hoe je zijn beweringen gaat weerleggen en wat je volgende reactie zal zijn. Op hetzelfde moment! Dan kún je gewoonweg niet goed luisteren!

Echt goed luisteren kun je alleen als je je eigen gedachten (even) volledig opzij zet en het gedachtespoor van je medewerker volgt. Wat zijn zijn gedachten? Wat is zo belangrijk voor hem dat hij dit bij jou aankaart? Met welke gevoelens zit hij hier aan tafel? Wat beweegt hem om dit gesprek aan te gaan?
Als je werkelijk luistert, zet je je eigen beperkte mentale gevangenis open. Je zoekt je medewerker dus op. In plaats van dat je zijn standpunt als een bedreiging ziet, onderzoek je wat je van hem kunt leren. Als iemand met zijn karakter en zijn intelligentie met jou van mening verschilt, kun je immers maar beter naar hem luisteren. Net zo lang totdat je echt begrijpt hoe hij naar de dingen kijkt. Zo krijg je een bredere kijk op de zaak en wordt een betere oplossing mogelijk.

De meeste mensen ervaren echter een enorme drempel om zich open te stellen voor iemand met een ander standpunt. Overdreven gezegd ervaren ze dat als een crisis en hebben ze het idee dat ze in een gevecht zijn beland, waar ze alle middelen moeten inzetten om te overleven. Voordat ze ook maar iets kunnen uitbrengen, staan ze al op scherp. Ze werpen een muur om zich heen op om de verwachte aanval te kunnen weerstaan. Open staan voor de ander is dan praktisch onmogelijk.

Herken je dat? Zie je het voor je? Zoals jij en je medewerker zo’n gesprek over zijn salaris hebben?

Om je eigen gedachtespoor los te laten en met oprechte interesse naar je medewerker te luisteren, moet je dergelijke belemmeringen uit de weg ruimen. Je bent immers allebei mensen van vlees en bloed, met allebei je eigen achtergrond en ervaring, die het beste uit het leven proberen te halen. Kijk daarom eerst eens goed naar jezelf en naar je medewerker. Is het echt nodig om deze crisisgedachten de ruimte te geven?

  • Ik zie jou: je ziet deze medewerker als een totaal mens, iemand van waarde, die talenten heeft en een passie en onvervangbare sterke punten. Je hebt respect voor hem als persoon en beschouwt hem niet simpelweg als een voorspelbaar stereotype van de groep waartoe hij behoort. Ook beschouw je hem niet als een ding, een ‘human resource’, dat je naar eigen believen kunt gebruiken of wegdoen. Je waardeert hem zoals hij is.
  • Ik zie mezelf: je ziet jezelf als een uniek mens, in staat om onafhankelijk te oordelen en te handelen. Je vindt jezelf creatief en zelfbewust, meer dan alleen je standpunt in een conflict. Je deelt misschien bepaalde opvattingen of je bent lid van bepaalde groepen, maar die bepalen niet wie jij bent. Jouw denken komt van binnen uit. Je onderzoekt je eigen aannames en die van anderen.

In het onderstaande schema zie je dat de stappen logisch op elkaar volgen.

Covey ziet goed luisteren als een voorwaarde om tot creatieve oplossingen te komen. Als luisteraar ga je actief op zoek naar feitelijke informatie over wat de ander beweert: zijn gedachten, zijn gevoelens en zijn behoeften. Zelf breng je niets in vanuit je eigen gedachtespoor: geen oordeel, geen interpretatie, niets. Je luistert alleen aandachtig naar wat de ander te vertellen heeft, verbaal en non-verbaal. Als je twijfelt of je het goed begrepen hebt, toets je dat.

In het voorbeeld van de teamleider gebeurt er dan het volgende. Als je medewerker merkt dat jij alle moeite doet om hem goed te begrijpen, valt zijn schroom om te vertellen weg. Hij krijgt hij er vertrouwen in dat je zijn verhaal op waarde zal schatten. Hij vertelt alles wat nodig is om tot een oplossing te komen. En als jouw budget niet toelaat dat hij in zijn huidige functie meer gaat verdienen, creëer je (samen) een derde alternatief. Misschien heb je wel een andere functie voor hem, waar een hoger salaris bij past…

Toewerken naar een derde alternatief vraagt om creativiteit en onderling vertrouwen. Als eenmaal aan die voorwaarden is voldaan, is het een kwestie van uitwerken.

Wat ga jij voortaan anders doen om lastige problemen op te lossen?

Vind je het leuk om samen met anderen meer over goed communiceren te leren?
Kom dan een keer naar de workshop Verbindend Communiceren!

jan 152013
 

Ben jij ook het jaar begonnen met allerlei goede voornemens? En is één daarvan dat je dingen efficiënter en effectiever wil doen? Dan heb je waarschijnlijk wel baat bij KISS.
KISS is afgeleid van de Engelse woorden “Keep It Simpel en Stupid”. In het Nederlands: “Hou het alsjeblieft eenvoudig”.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Je kunt tegenwoordig op veel plekken recepten en formules vinden om je goede voornemens te realiseren. Ze zijn bijna net zo populair als diëten: iedereen lijkt wel op zoek naar een manier om op het werk en thuis nog effectiever en efficiënter te zijn.

Maar veel adviezen hebben een wankele basis omdat ze voortkomen uit een persoonlijke mening in plaats van uit een aanpak die in een zakelijke omgeving succesvol is gebleken. En net als bij diëten leiden veel adviezen nergens toe, gewoon omdat je de discipline niet kunt opbrengen om ze op te volgen. Toch?
De vraag is dan: Hoe kun je die discipline volhouden?

Hierbij is het eeuwenoude Japans instrument “5S” heel effectief. S5 ontstond als een discipline die deel uitmaakte van het zogenaamde Toyota Productie Systeem. S5 staat voor principes die je – bij elkaar – haarfijn de weg wijzen naar KISS op je werkplek. De vijf principes zijn samengevat in Japanse woorden die allemaal met een S beginnen, vandaar de naam. Hieronder vertel ik er meer over.

Seiri betekent beslissingen nemen over elk individueel stukje informatie dat je binnen krijgt: e-mails, bestanden, rapporten, dagboeken, presentaties, links naar websites, etc. Het maakt voor seiri niet uit of je ervoor kiest om de informatie binnenkort te gebruiken voor een project, om het te verplaatsen naar een map zodat je er later naar kunt kijken, of om het weg te gooien. De essentie is dat de simpele handeling van het beslissen wat je met elk item gaat doen, systematische (of persoonlijke) problemen zichtbaar kan maken omdat je wordt gedwongen te kijken naar de manier waarop je werkt.

Seiton zorgt dat je cruciale informatie snel en gemakkelijk kunt vinden. Dit principe zie je bijvoorbeeld terug bij de medische instrumenten van een chirurg die altijd op precies dezelfde manier op het plateau liggen. Je ziet het ook bij de manier waarop militairen worden getraind om hun rugzak in te pakken. In geval van nood kan de chirurg noch de soldaat zich de tijd veroorloven om in paniek ergens naar te zoeken.

Seiso is het concept van preventief onderhoud. Seiso gaat verder dan het gewoon organiseren van je computer of bureau. Het gaat erom dat je regelmatig aandacht besteedt aan de informatie die op je bureau terecht komt. Wanneer je het principe van seiso toepast, weet je het vanzelf als de deadline voor een project in gevaar komt of wanneer rekeningen niet op tijd dreigen te worden betaald. Het stelt je in staat te handelen voordat de situatie kritiek wordt.

Seikatsu vereist dat je een gedetailleerde routine ontwikkelt voor de meest eenvoudig te beheersen component in een chaotische omgeving: het opruimen en organiseren van je werkplek. Als je een systeem hebt voor het verwerken en opschonen van de informatie op je bureau, doe je het sneller en met een lager risico dat je iets mist.

Shitsuke is misschien wel het moeilijkste onderdeel van S5: een systematische manier hebben om de eerste vier elementen goed te laten werken. De diepere waarde van het ontwikkelen van een systeem voor de vijf principes van S5 is dat het gaat werken als een springplank voor het standaardiseren van werk voor andere onderdelen van je functie.

Simpel toch? Spreekt het je aan? Zoals gezegd: het is een in de zakelijke praktijk bewezen manier die werkt om je goede voornemens waar te maken en vooral om de discipline vol te houden. Ik zet de vijf manieren om jouw vaardigheid in het KISS’en te verbeteren nog even kort op een rij. Misschien een goed idee om dit lijstje uit te knippen en het komende jaar boven je bed te hangen?

  • Seiri 
    je gooit overbodige en nutteloze items weg. Wat overblijft orden je naar de frequentie waarmee je ze gebruikt.
  • Seiton
    je rangschikt je instrumenten en hulpmiddelen zodanig dat je daarmee een soepele manier van werken bevordert: een plaats voor alles en alles op zijn plaats.
  • Seiso
    je houdt je werkplek opgeruimd, inclusief het concept van preventief en correctief onderhoud.
  • Seiketsu 
    je zorgt dat je werkplek voortdurend is georganiseerd.
  • Shitsuke
    je zorgt voor een systeem van voortdurende ondersteuning van de eerste vier elementen.

Veel succes met het ontwikkelen van je vaardigheid om te KISS’en! 
Laat het me weten
 als je hulp nodig hebt met het ontwikkelen van jouw systeem.

feb 222012
 

Heb jij je ook van alles voorgenomen voor dit jaar? En was je er ook van overtuigd dat dit “HET” jaar wordt en dat het op een of andere manier anders zal zijn dan voorgaande jaren?

Mensen die van plan zijn om hun voornemens te realiseren, weten dat ze hun doelen moeten uitschrijven, ze maken een visiebord en beginnen het jaar met stralende ogen en een kwispelende staart (net als kleine kinderen met Sinterklaas zodra ze de zak vol cadeautjes zien). En ondanks alle inspanningen dringt binnen een week, nou vooruit misschien zijn het er twee of drie, de werkelijkheid weer door. Dan blijkt dat we precies dezelfde mensen zijn als vóór middernacht 1 januari en waarschijnlijk met dezelfde gewoonten … goede en minder goede. Continue reading »

MasterMind groep

 Posted by on 5 februari 2012  Resultaten bereiken, Samenwerken
feb 052012
 

Wel eens gehoord van een MasterMind groep? Tijdens mijn studie jaren geleden maakte ik al kennis met dit concept. Een MasterMind groep maakt gebruik van de wetenschap dat je met zijn tweeën meer weet dan in je eentje. Je komt op meer ideeën, je bent kritischer en je krijgt steun van elkaar. En als je een bepaald doel wilt bereiken, lukt dat samen sneller dan in je eentje.

Je kunt een MasterMind groep vergelijken met een objectieve bestuursraad, een succesteam en een adviesgroep van collega’s, allemaal in één. Een fascinerend concept: de leden van de groep werken samen om ieder voor zich de meest uitdagende resultaten te bereiken. Dat gun ik iedereen. Continue reading »

aug 302011
 

Het is bijna september en de zomer lijkt voorbij. De scholen zijn weer begonnen en de meesten van ons gaan weer dagelijks naar het werk.
Sinds ik aan de rand van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug woon, ervaar ik de overgang van het losse ritme van vakantie naar het strakke ritme van het dagelijks werk heel sterk. Van de ene op de andere dag verdwijnen de toeristen uit de winkels en op straat en keert het gewone bestaan weer terug met een serieus en ogenschijnlijk rustig tintje. Een sfeer die je bijna toeroept: “Tijd om weer te werken!”.
Ik prijs me gelukkig dat ik het niet erg vind om weer aan de slag te gaan. Integendeel, ik vind mijn werk als coach leuk en ben blij te kunnen bijdragen aan het zakelijke en persoonlijke leven van anderen.

Hoe ga jij aan de slag na een heerlijke vakantie?

dec 152010
 

In mijn vorige blogpost gaf ik je drie tips om de gebeurtenissen en ervaringen van het afgelopen jaar op een rij te zetten. Heb je ze opgevolgd? Dan weet je nu waar je vandaan komt en hoe dat is bevallen. Je kunt nu een plan gaan maken te voor het nieuwe jaar. Dat plan begint met de vraag wat je wilt bereiken. Wat is je doel of wat zijn je doelen? Noteer elk doel op een nieuw vel papier (gewoon A4 is goed). Formuleer je doel SMART: Specifiek, Meetbaar, Aanvaardbaar, Resultaatgericht en Tijdgebonden.

Vooral als het stellen van doelen bij jou al vaak tot mislukking heeft geleid, is deze tip een must. De crux is namelijk dat fouten uit het verleden je uitstekend kunnen helpen om het in de toekomst beter te doen. Ze leren je immers precies wat je niet moet doen, zodat je de volgende keer een aanpak kunt kiezen met een grote kans op succes.

Neem dan nu een tweede A4 en noteer daarop waar je nu staat en opzichte van je doel. Wat is de werkelijkheid en welke opties heb je om er te komen? Welke wil je gebruiken? Wat houdt je tegen en hoe kun je daarmee omgaan?

Je kunt er het volgende plaatje van maken:

 

* Wat leer je van het afgelopen jaar voor je plan voor dit nieuwe jaar?
* Wat maakte dat het vorig jaar niet is gelukt?
* Wie of wat wil je in dit nieuwe jaar behouden en wie of wat mag uit je leven verdwijnen?
* Wat is daar voor nodig?
Tot slot pas je je plan aan. Zo nodig pas je het ook aan gedurende het jaar, als dat voor jou werkt.

Evalueren maakt je sterker

 Posted by on 25 november 2010  Resultaten bereiken
nov 252010
 

Ik kan je van harte aanraden aan het einde van het jaar een evaluatie te houden. Je kunt het in je eentje doen, maar net zo goed met je team of met je gezin.
In een evaluatie zet je alle gebeurtenissen en ervaringen van het afgelopen jaar op een rij en kijk je naar het resultaat van je inspanningen. Omdat er inmiddels wat tijd is verstreken, zijn je emoties bij die gebeurtenissen minder heftig en kijk je gemakkelijker (en zonder het te veroordelen) naar alles wat de revue passeert. Dat kan je veel opleveren. De conclusies die je trekt kunnen je helpen bij het formuleren van je goede voornemens voor het nieuwe jaar en bij het maken van een jaarplan. Daarover vind je in een andere blogpost wat tips, zodat je van dit jaar een boeiend jaar kan maken.

Drie tips voor je evaluatie

Bij je evaluatie kun je je laten inspireren door een mooie foto, door een gedicht of door andere dingen. Hieronder drie tips om je evaluatie te laten slagen.

Tip 1 – zorg voor goede omstandigheden

Zorg ervoor dat je tijdens je evaluatie niet wordt gestoord. Zoek een rustig en comfortabel plekje, verwen je zintuigen met mooie kleuren, mooie muziek, iets warms om te drinken en een lekker geurtje. Als je maar weinig aaneengesloten tijd kunt vrijmaken, reserveer dan een paar korte momenten na elkaar. Doe alles wat nodig is om geconcentreerd aan het werk te gaan.

Tip 2 – haal herinneringen op

Evalueren kun je lerenGa aan de slag met het ophalen van je herinneringen. Doe je ogen dicht en laat ze in alle rust de revue passeren. Hoewel de volgorde niet uitmaakt, vinden de meeste mensen het plezierig om ze chronologisch langs te lopen. Dan komen oorzaak en gevolg beter in beeld.
Noteer de essentie van je herinneringen (in maximaal drie woorden) op een groot vel papier. Als je de chronologische volgorde gebruikt, zet je ze op een lijn van links naar rechts, waarbij helemaal links 1 januari staat en helemaal rechts 31 december. Alle belangrijke gebeurtenissen en mensen zet je daar ergens tussenin, op de datum waarop ze een rol speelden.
Om het overzichtelijker (en vrolijker) te maken, kun je met verschillende kleuren schrijven of woorden omcrikelen. Als je ruimte tekort komt, plak je er gewoon nog een vel papier aan vast.

Tip 3 – beschrijf je geschiedenis in een notendop

Onderzoek wat je je herinnert van het afgelopen jaar en geef eerlijk antwoord op onderstaande open vragen. Maak aan de hand daarvan jouw ‘geschiedenis’ zichtbaar.
Dit zijn de vragen:

  • wat is er in de afgelopen 12 maanden gebeurd? Welke gebeurtenissen zijn me bij gebleven of hebben me geraakt?
    Noteer de essentie van de gebeurtenis op je vel papier (zie tip 2);
  • welke bijzondere mensen heb ik ontmoet? Wat hebben zij voor mij betekend? En wat heb ik voor hen mogen betekenen?
    Noteer de namen of functies in je overzicht;
  • welke bijzondere dingen heb ik gedaan? Wat hebben ze mij opgeleverd, in gunstige en minder gunstige zin?
    Noteer je acties en/of de resultaten in je overzicht;
  • wat waren mijn goede voornemens voor het afgelopen jaar en wat is ervan terecht gekomen? Wat hielp me daarbij en wat heeft me belemmerd?
    Noteer de essentie en zo mogelijk de data in je overzicht.

Veel plezier met je evaluatie!

okt 152010
 

Visualiseer je doel - concreet en in detail
Soms ben je iets van plan maar is het lastig om je plan te blijven volgen. Je hebt er geen zin in, je wilt eerst leukere dingen doen, etc. Dan kan het zijn dat je gaat rationaliseren: allerlei argumenten bedenken waarom je niet uit je comfortzone hoeft te komen, goedpraten dat je niet doet wat je (met jezelf) hebt afgesproken.
Hieronder volgen acht tips om deze rationalisaties de kop in te drukken:
1.
Wees je telkens bewust van het antwoord op de vraag waarom je dit doel wilt bereiken. Dit waarom zal altijd sterker zijn dan een opkomende wens (om je niet in te spannen, je nek niet uit te steken, kortom in je comfortzone te blijven). De vergelijking tussen je wens en je doel zal je helpen focussen op je doel. Je wilt immers je waardevolle doel niet inruilen?
2.
Herinner jezelf eraan wie er allemaal op rekenen dat jij je doel bereikt. Heeft succes in je werk bijvoorbeeld invloed op je gezin of op je collega’s? Je verlangen om jezelf en je naasten te helpen, zal het makkelijker maken om verleidingen te weerstaan.
3.
Visualiseer jezelf in 2011 nadat je je doel hebt bereikt. Zie hoe je dat boek afrondt waarmee je in de publiciteit komt. Voel de pen in je hand. Hoor jezelf aan anderen vertellen dat het af is. Proef de lijm op de enveloppe waarmee je de laatste stukken aan je uitgever stuurt. Ruik de rook van het verbranden van de proefversies (buiten natuurlijk, je wilt niet de boel in brand steken).
4.
Beloon jezelf als je de mijlpalen onderweg haalt. Trakteer jezelf op een etentje voor elke boekpresentatie die je geeft. Doe regelmatig iets leuks voor jezelf als je op schema ligt. Gebruik deze beloningen als een aansporing in moeilijke tijden.
5.
Beloof jezelf een grote beloning voor het uiteindelijk bereiken van je doel. Knip een foto uit die staat voor jouw grote beloning en zet deze op een prominente plaats waar je gedurende de dag vaak langs komt.
6.
Breng tijd door met positieve mensen. Vraag hen om hulp om je te blijven focussen op je doelen; vraag hen je aan te moedigen. Je kunt je ook aansluiten bij e-mail groepen of webforums die je aanmoedigen.
7.
Lees of luister dagelijks naar inspirerend materiaal. Veel boeken, e-boeken, e-zines en audio programma’s kunnen je helpen zeker van je zaak te blijven en door te zetten.
8.
Kijk wekelijks naar je voortgang. Krijg je de resultaten waar je op uit bent? Ga je de goede kant op? Werkt je plan? Zo niet, pas je plan aan en ga door om het te realiseren.

Wie is verantwoordelijk?

 Posted by on 14 januari 2010  Resultaten bereiken
jan 142010
 

wie neemt verantwoordelijkheid?In mijn coachpraktijk merk ik dat het proces van persoonlijke ontwikkeling vaak gaat over het nemen van verantwoordelijkheid voor alle aspecten van je leven.
Iemand anders doet het niet.
Ter inspiratie is hier een korte tekst over het nemen van verantwoordelijkheid, een tekst om even bij stil te staan en misschien wel boven je bed te hangen…

Er waren eens 3 mensen; Iedereen, Iemand en Niemand.
Op een dag moest er een belangrijke opdracht vervuld worden.
Iedereen dacht dat Iemand het wel zou doen.
Hoewel Iedereen het kon, deed Niemand het.
Hierdoor werd Iedereen boos, omdat het de taak van Iedereen was
en nú Niemand het had gedaan.
Iedereen dacht dat Iemand het had kunnen doen, maar Niemand
had zich gerealiseerd dat Iedereen het wilde doen.
Aan het einde beschuldigde Iedereen Iemand omdat Niemand
deed wat Iedereen had kunnen doen…